Wat we leerden van onze eerste studie, en wat we veranderen

In onze eerste studie gingen kinderen die met Vedea Amblyopie Therapie (VAT) speelden evenveel vooruit als kinderen die werden geplakt. Een mooie eerste stap. Maar minstens zo waardevol was wat we leerden over het gamen zelf: hoe lang kinderen speelden, welke games ze kozen, en waar ouders tegenaan liepen.

Elke dag gamen is niet vanzelfsprekend

De behandeling tijdens de trial vroeg 30 minuten per dag, zestien weken lang. Dat klinkt overzichtelijk, zeker vergeleken met uren afplakken. Toch bleek het in de praktijk best lastig. Gemiddeld speelden kinderen ongeveer 19 minuten per dag. Dat is ruim de helft, maar ook duidelijk minder dan de bedoeling.

Dat verrast ouders van jonge kinderen waarschijnlijk niet. Een kind van vijf heeft na een dag school of opvang niet altijd zin, het nieuwe is er na een paar weken af, en elke dag samen een moment vinden vraagt veel van een gezin. Ook een leuk spel wordt na een tijdje gewoon.

Wat de cijfers ons vertelden

Omdat VAT elke speelsessie vastlegt, konden we precies zien hoe en wanneer kinderen speelden. Kinderen die minder speelden, kozen vaker voor de eenvoudigere 2D-spellen. De spellen in de 3D-wereld, waarin een kind echt rondkijkt en beweegt, hielden de aandacht beter vast.

We zagen ook dat ouders weinig zicht hadden op hoe het ging, en dat een technisch probleem met de telefoon of de headset het spelen soms een paar dagen stillegde. Dat zijn precies de momenten waarop een gezin het ritme kwijtraakt.

Onze conclusie: de dagelijkse speeltijd doet ertoe. Een behandeling werkt alleen als kinderen willen spelen en ouders het makkelijk kunnen volhouden. Daar hebben we de afgelopen tijd aan gewerkt.

Wat we veranderen

Voor de vervolgstudie hebben we de therapie op vier punten verbeterd.

Alles in 3D. De spellen die eerst 2D waren, spelen zich nu af in een 3D-wereld. Dat geeft meer afwisseling en meer uitdaging, en kinderen blijven er langer bij.

Een beloningssysteem. Elke speelsessie levert iets op in het spel en de zogenaamde 'meta-game'. Zo is er elke dag iets om naar uit te kijken, en voelt doorspelen als vooruitgang.

Een app voor ouders. Ouders zien in één oogopslag hoe lang hun kind heeft gespeeld, krijgen uitleg over de behandeling en kunnen direct technische hulp vragen als er iets niet werkt. Zo hoeft een lege batterij in de controller of een update geen dagen meer te kosten.

Gamifying de ouders. Kleine doelen en mijlpalen in de app helpen ouders om het samen met hun kind vol te houden. Het volhouden ligt nu niet meer alleen bij het kind.

Hoe het nu verder gaat

In de vervolgstudie, met meerdere ziekenhuizen, testen we deze verbeterde versie. De orthoptist kan bij elke controle zien hoe vaak en hoe lang een kind heeft gespeeld. Zo leren we of kinderen meer en langer spelen, en wat dat betekent voor hun zicht.

Wij geloven dat een behandeling voor jonge kinderen moet passen in het leven van het gezin. Met deze aanpassingen zijn we daar weer een flinke stap dichterbij.